Zło ma wiele twarzy. O czym rozmawiano w Klubie Czytelnika

W Bibliotece Niepołomice tym razem na pierwszy plan wyszli bohaterowie, których trudno polubić, ale jeszcze trudniej o nich zapomnieć. Spotkanie Klubu Czytelnika stało się rozmową o tym, skąd w literaturze bierze się zło i dlaczego mroczne postacie tak skutecznie przyciągają uwagę. 📚

• Klub Czytelnika zagląda w ciemną stronę literatury
• Od Hannibala Lectera do Makbeta, czyli jak literatura oswaja zło
• Baśnie i legendy przypominają, gdzie przebiega granica

Klub Czytelnika zagląda w ciemną stronę literatury

Spotkanie odbyło się we wtorek, 20 października 2026 roku. Tematem były „Czarne charaktery w tekstach literatury” - od antycznych dramatów i Biblii po współczesne kryminały, thrillery oraz literaturę faktu.

Uczestnicy przyglądali się temu, jak zmieniał się literacki obraz złej postaci. Dawniej czarny charakter częściej pełnił funkcję jednoznacznego przeciwnika, dziś pisarze budują wokół niego znacznie bardziej skomplikowany portret psychologiczny. W jego historii mogą pojawić się trauma, odrzucenie, lęk, patologiczne środowisko, obsesja albo potrzeba kontroli.

To właśnie pytanie o motywacje często okazuje się najciekawsze. Czy bohater działa z chciwości, żądzy władzy, pragnienia zemsty, a może z poczucia krzywdy? Literatura nie zawsze usprawiedliwia jego czyny, ale pozwala sprawdzić, co doprowadziło go do przekroczenia granicy.

Więcej aktualności z Niepołomic znajdziesz na stronie głównej reporter.niepolomice.pl, a wydarzenia i imprezy na najbliższe dni zawsze na reporter.niepolomice.pl/wydarzenie.

Od Hannibala Lectera do Makbeta, czyli jak literatura oswaja zło

Rozmowa objęła różne gatunki i sposoby przedstawiania mrocznych postaci. W kryminałach i thrillerach zło przybiera formę zbrodni, przemocy, manipulacji czy okrucieństwa. W tle pojawiają się kompleksy, niedojrzałość emocjonalna, zazdrość i chciwość.

Wśród omawianych książek znalazły się między innymi „Kurtyna” Agaty Christie, „Milczenie owiec” Thomasa Harrisa, „Nosiciel” Tess Gerritsen, „Za zamkniętymi drzwiami” B.A. Paris oraz „Makbet” Williama Szekspira. Ten zestaw dobrze pokazuje, że literackie zło może być zarówno chłodno zaplanowaną intrygą, jak i skutkiem ambicji, namiętności czy moralnego upadku.

Czytelnicy sięgnęli również po literaturę faktu, reportaże, biografie i pamiętniki. Rozmawiali o postaciach historycznych oraz o tym, jak opisywanie realnych zbrodni i dyktatur wpływa na odbiór tekstu. W tym nurcie pojawiły się między innymi „Cesarz” i „Imperium” Ryszarda Kapuścińskiego, „Rozmowy z katem” Kazimierza Moczarskiego oraz „Łowcy skór” Tomasza Patory.

Powiązany artykuł

Czarne charaktery wychodzą z książek. Klub Czytelnika w Niepołomicach

Baśnie i legendy przypominają, gdzie przebiega granica

Na zakończenie klubowicze przenieśli się do świata baśni, legend i mitologii. Tam czarne charaktery często mają znaczenie symboliczne: ostrzegają przed niebezpieczeństwem, chciwością, zdradą albo nadużyciem siły.

Mroczne postacie budują napięcie, ale też uruchamiają pytania o moralność i odpowiedzialność. Ich historie pokazują, jak cienka potrafi być granica między dobrem a złem oraz jak wiele mogą kosztować życiowe wybory. I właśnie dlatego nawet bohaterowie stojący po najciemniejszej stronie opowieści zostają z czytelnikiem na długo. 🖤

na podstawie: Biblioteka Niepołomice.